آزمایش RT.PCR

افرادی که با بیماران مبتلا به کرونا ویروس تماس داشته اند و یا به مناطقی که بیماری در آنجا شایع میباشد سفر کرده اند و یا علائم بیماری شامل تب سرفه تنگی نفس و مشکلات تنفسی دارند وهمچنین سالمندان و افراد مبتلا به بیماری های مزمن و یا ضعف سیستم ایمنی بدن مانند افرادی که مبتلا به سرطان ،دیابت، فشار خون و بیماری‌های نقص ایمنی هستند و همچنین کارکنان سلامت که سابقه مواجهه با بیماران را داشتند به اولویت انجام تست آزمایشگاهی هستند.

این ویروس در ترشحات تنفسی،خونی و مدفوع بیمار وجود دارد امروز ترشحات تنفسی جهت بررسی آزمایش RT.PCRمورد استفاده قرار می گیرد.

نمونه های تنفسی جهت بررسی تست کرونا به دو دسته تقسیم می شود دسته اول شامل نمونه های بخش فوقانی دستگاه تنفسی که شامل نمونه برداری از ترشحات انتهای بینی و انتهای حلق می باشد.

در نمونه برداری از ترشحات انتهای حلق پزشک روبروی بیمار می نشیند زبان به وسیله آبسلانگ پایین داده می شود و سواپ بدون تماس با مخاط دهان زبان کوچک و لوزه در قسمت حلق و دیواره انتهای حلق فرو برده میشود و به مدت ۵ ثانیه  در مجاورت ترشحات حلق قرار می گیرد و سپس خارج شده و در محیط نگهداری مخصوص ویروس قرار داده میشود و سپس به آزمایشگاه ارسال می گردد در نمونه گیری از انتهای بینی سواپ از مجرای بینی که به حلق متصل است عبور داده شده و سواپ از طریق این مجرا با حلق تماس پیدا می‌کند سواپ موردنیاز در این نوع نمونه گیری باید منعطف باشد در نمونه گیری از بخش تنفسی تحتانی اگر مریض خلط دارد نمونه خلط در ظرف مخصوص جمع آوری شده و مورد آزمایش قرار میگیرد.

پزشک با آزمایش نمونه‌های دریافتی متوجه می‌شود که آیا در ترشحات محتوای ژنتیکی ویروس وجود دارد یا خیر.

آزمایش کرونا مبتنی بر تکنیک واکنش زنجیره ای پلیمراز است به این صورت  که محتوای ژنتیکی ویروس کرونا تلغیظ شده و از نظر وجود RNAیا DNA این ویروس در نمونه بررسی می شود.